ต้องยอมรับว่า ปัจจุบันกระแสการออกกำลังกายมาแรงมาก ทำให้ผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องขายดี และมีการพัฒนาออกมาให้เลือกกันมากมาย จนบางครั้งผู้ซื้อไม่รู้จะใช้หลักอะไรในการตัดสินใจ รองเท้าออกกำลังกายเป็นอีกเรื่องที่ต้องให้ความสำคัญ เพราะรองรับแรงกระแทกของร่างกายโดยตรง

สำหรับชุดออกกำลังกายนั้น นอกจากรูปทรงกระชับแล้ว ยังต้องมีเนื้อผ้าที่ใส่สบาย โดยระบายเหงื่อได้ดี  และแห้งเร็ว แต่การพิจารณาเลือกซื้อรองเท้าออกกำลังกายนั้น มีเรื่องต้องพิจารณามากไปกว่านั้น เพราะนอกจากจะส่งผลต่อสมรรถภาพของการออกกำลังกายแล้ว ยังอาจส่งผลต่ออุบัติเหตุในระหว่างการเล่น หรือถ้าเลือกรองเท้าผิดประเภท อาจส่งผลให้เท้าหรือกล้ามเนื้อ เอ็น ข้อเกิดการบาดเจ็บได้เช่นกัน มี 2 เรื่องง่าย ๆ แต่สำคัญ ดังนี้

เลือกรองเท้าให้เหมาะกับประเภทของการออกกำลังกาย

เริ่มแรกให้ดูก่อนว่าคุณกำลังออกกำลังกายประเภทไหน ประเภทของการออกกำลังกายจะเป็นข้อพิจารณาที่สำคัญ เพราะจะทำให้คุณมีโอกาสได้รองเท้าที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการออกกำลังกายหรือกีฬาประเภทนั้น ๆ เช่น

• เน้นการวิ่ง ถ้าคุณวิ่งเป็นหลัก ให้มองหารองเท้าวิ่งที่มีคุณสมบัติรองรับแรงกระแทกได้ดี และสามารถกระจายแรงกระแทกโดยเฉพาะส้นเท้า ไปยังส่วนต่างๆอย่างเหมาะสม นอกจากนี้ยังต้องมีความยืดหยุ่นตัว และคงสภาพได้ดี และแน่นอนว่าต้องมีน้ำหนักเบา
• เน้นการเดิน ให้มองหารองเท้าที่ให้ความนุ่มสบาย ดูดซับแรงกระแทกและออกแบบมาเพื่อรองรับการเดินอย่างเป็นธรรมชาติมากที่สุด
• เน้นการเล่นกีฬาในคอร์ต หากคุณมองหารองเท้าเล่นเทนนิส วอลเลย์บอล บาสเกตบอลหรือกีฬาในคอร์ตอื่นๆ เบื้องต้นเลือกพื้นรองเท้าที่เหมาะกับประเภทของคอร์ต ซึ่งปกติรองเท้าแต่ละประเภทจะทำพื้นมาอยู่แล้ว เช่น รองเท้าพื้นยางเหมาะสำหรับใช้ในคอร์ตแบดมินตัน สนามฟุตซอล เป็นต้น ทั้งนี้ต้องมีความทนทานและการคงสภาพได้ดี เพื่อรองรับการเคลื่อนไหวกลับไปกลับมาเกือบทุกทิศทางในพื้นที่คอร์ต ได้เป็นอย่างดี
• กีฬาสนามกลางแจ้ง หากคุณกำลังมองหารองเท้าสำหรับเล่นกอล์ฟ หรือฟุตบอล อื่น ๆ เบื้องต้นคุณจะต้องการรองเท้าที่มีเชือกผูกและมีปุ่ม เพื่อให้มีแรงยึดเกาะกับพื้นที่ดียิ่งขึ้น

เคล็ดลับง่าย ๆ เพื่อตรวจสอบคุณภาพรองเท้าก่อนตัดสินใจซื้อ: งอปลายของรองเท้าที่ละครั้ง ควรมีความยืดหยุ่นในการงอได้ใกล้เคียงกับเท้าของเรา หากงอได้มากเกินไปหรือแข็งจนงอได้ยาก ก็อาจทำให้เกิดการบาดเจ็บในขณะเล่นได้  นอกจากนี้ตรวจสอบให้แน่ใจว่ารองเท้าส่วนที่รองรับส้นเท้ามีความแข็งแรง เพียงพอ ไม่บุบหรือยุบตัวเมื่อออกแรงกด รวมถึงมีพื้นรองเท้าที่รองรับแรงกระแทกตามลักษณะของกีฬาแต่ละประเภทได้เป็นอย่างดี

เลือกรองเท้ากีฬาให้พอดีเท้า

การลองรองเท้าในร้านขายส่วนใหญ่จะต่างจากการใส่ออกกำลังกายจริง แต่มีเคล็ดลับเล็ก ๆ ในการเลือกซื้อรองเท้าเพื่อให้ได้ขนาดที่เหมาะกับเท้าของคุณในการออกกกำลังกาย:

• ซื้อช่วงบ่าย ๆ หลังจากผ่านการเดินมาทั้งวัน เท้าจะบวมที่สุดในช่วงเย็นของวันและคุณจะได้รองเท้าที่พอดีเท้าเมื่อลองในช่วงเวลานี้
• ลองกับถุงเท้ากีฬา ให้ลองกับถุงเท้ากีฬาที่คุณใส่ประจำ เพื่อตอนที่ใส่จริงจะได้พอดีแบบสุด ๆ
• เลือกขนาดที่ใส่แล้วเหลือช่องบริเวณนิ้วเท้าด้านหน้า ประมาณครึ่งนิ้ว โดยหากเท้าสองข้างไม่เท่ากันให้เลือกขนาดที่พอดีกับข้างที่ใหญ่กว่าเสมอ
• ปัจจุบันรองเท้าแต่ละยี่ห้อ หรือแต่ละรุ่นอาจมีรูปทรงที่แตกต่างกัน เช่น บางรุ่นสำหรับหน้าเท้ากว้าง บางรุ่นสำหรับหน้าเท้าแคบ เลือกรองเท้าให้เหมาะกับลักษณะเท้าของเรา สังเกตได้จากส้นเท้ารู้สึกกระชับ ปลายเท้าเหลือครึ่งนิ้ว และจุดกว้างที่สุดของฝ่าเท้าตรงกับจุดกว้างที่สุดของรองเท้าที่สวมอยู่
• หาโอกาสลองสวมอย่างน้อย 10 นาที ลองเดินในร้านหรือถ้านอกร้านก็จะดีมากในกรณีที่ร้านค้าอนุญาต

ถ้ามีปัญหาเกี่ยวกับเท้าให้คุยกับพนักงานขายโดยตรงเพื่อหารองเท้าที่เหมาะกับเท้าคุณจริง ๆ ยกตัวอย่างเช่น คนเท้าโค้งอาจจะต้องการรองเท้าที่ต่างไปจากคนเท้าแบน โปรดจำไว้ว่ารองเท้ากีฬาทุกชนิดมีความแตกต่างกัน ดังนั้นอย่ายึดติดกับสไตล์หรือเลือกเพราะเห็นคนอื่นใส่ ให้ศึกษาว่าคุณมีลักษณะเท้าเป็นอย่างไร ถ้ามีปัญหามีในส่วนไหน แล้วเลือกรองเท้าในแบบที่ช่วยแก้ไขปัญหาดังกล่าวให้น้อยลงได้

เรียบเรียงโดย : กองบรรณาธิการ
ที่มา : www.everydayhealth.com
ภาพประกอบ : www.pixabay.com

การมีประจำเดือนครั้งแรกของสาว ๆ ในด้านหนึ่งอาจทำให้ได้สัมผัสถึงธรรมชาติของความเป็นผู้หญิงมากขึ้น ในขณะที่อีกด้าน คือ การต้องเรียนรู้ถึงอาการต่าง ๆ ก่อนการมีประจำเดือน หรือที่เรียกว่า “Premenstrual syndrome (PMS)” และอาการปวดท้องประจำเดือนในช่วงนั้น

ปัจจุบันนี้มีงานวิจัยที่แสดงให้เห็นว่า การมีประจำเดือนเร็ว หรือก่อนอายุ 12 ปี อาจเชื่อมโยงกับปัญหาด้านสุขภาพหลาย ๆ ด้าน นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ว่า ผู้หญิงที่มีประจำเดือนเร็ว จำเป็นต้องรู้เท่าทันกับปัญหาสุขภาพที่อาจเกิดขึ้น ดังต่อไปนี้

ความเสี่ยงต่อการเป็นมะเร็งเต้านม

ผู้หญิงที่มีประจำเดือนครั้งแรกก่อนอายุ 12 ปี มีแนวโน้มที่จะเป็นโรคมะเร็งเต้านมมากขึ้นถึงร้อยละ 50 เมื่อเทียบกับผู้หญิงที่มีประจำเดือนครั้งแรกในช่วงอายุตั้งแต่ 16 ปีขึ้นไป นั่นเป็นเพราะการเป็นสาวเร็วนั้น มีความสัมพันธ์กับการเพิ่มของฮอร์โมนเอสโตรเจนที่มีผลต่อการเกิดโรคมะเร็งเต้านม

ความเสี่ยงต่อการเข้าสู่วัยทองก่อนช่วงวัยปกติ

ข้อมูลจากงานวิจัย ตีพิมพ์ในวารสารที่เกี่ยวกับประจำเดือน ปี 2560 พบว่า ผู้หญิงที่มีประจำเดือนในช่วงอายุ 11 ปี หรือน้อยกว่านั้น มีความเสี่ยงสูงถึง 80 % ในการเข้าสู่วัยทอง หรือวัยหมดประจำเดือนก่อนอายุ 40 ปี ขณะที่มีความเสี่ยงสูงถึง 30% ในการเข้าสู่วัยทอง หรือวัยหมดประจำเดือนในช่วงอายุ 40 – 44 ปี เมื่อเทียบกับผู้หญิงที่มีประจำเดือนครั้งแรกในช่วงระหว่างอายุ 12 – 13 ปี

ความเสี่ยงต่อโรคหัวใจ

มีรายงานพบว่า ผู้หญิงที่มีประจำเดือนครั้งแรกในช่วงก่อนอายุ 12 ปี มีความเสี่ยงในการเป็นโรคหัวใจ มากกว่าผู้หญิงที่มีประจำเดือนครั้งแรกในช่วงอายุ 13 ปีขึ้นไป ทั้งนี้ยังไม่มีเหตุผลที่ชัดเจน อย่างไรก็ตาม มีความสัมพันธ์ระหว่างเด็กที่อ้วน ปริมาณเซลล์ไขมันที่มีอยู่มาก อาจส่งผลต่อการสร้างฮอร์โมนเอสโตรเจน และการมีประจำเดือน

ความเสี่ยงต่อโรคกระดูกพรุน

จากข้อมูลก่อนหน้าประจำเดือนมาเร็วกว่าปกติ อาจชักนำให้เข้าสู่วัยทอง หรือวัยหมดประจำเดือนเร็วกว่าปกติ นำมาซึ่งความเสี่ยงในการเป็นโรคกระดูกพรุน ทั้งนี้ แนวทางการป้องกันโรคกระดูกพรุนมีหลากหลายทาง ไม่ว่าจะเป็นออกกำลังกายเพื่อฝึกความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ การทานแคลเซียม และทานวิตามินดี และยิ่งร่างกายสามารถสร้างฮอร์โมนเอสโตรเจนได้มากขึ้น ก็จะสามารถป้องกันโรคกระดูกพรุนได้มากขึ้นตามไปด้วย

ความเสี่ยงต่อโรคมะเร็งรังไข่

มีผลวิจัยที่แสดงให้เห็นว่า ผู้หญิงที่มีประจำเดือนก่อนอายุ 12 ปี มีความเสี่ยงในการเป็นมะเร็งรังไข่สูงกว่าผู้หญิงที่มีประจำเดือนอายุ 14 ปีขึ้นไป ถึงร้อยละ 51 ทั้งนี้มีความเกี่ยวข้องกับฮอร์โมนเอสโตรเจนด้วยเช่นกัน

ความเสี่ยงต่อโรคเบาหวาน

โรคเบาหวานไม่ได้มีสาเหตุมาจากการที่ผู้หญิงมีประจำเดือนเร็วกว่าปกติ ความสัมพันธ์อาจเกิดจากไขมันสะสมในร่างกาย เหนี่ยวนำให้มีประจำเดือนที่เร็ว และยังเพิ่มความเสี่ยงในการเป็นโรคเบาหวานชนิดที่ 2 อีกด้วย

ความเสี่ยงต่อภาวะการมีบุตรยาก

ผู้หญิงที่มีประจำเดือนเร็วกว่าปกติ มีแนวโน้มที่ประสิทธิภาพการทำงานของรังไข่ลดลง อธิบายง่าย ๆ ก็คือ มีไข่ (Ovarian) ที่พร้อมในการปฏิสนธิน้อยลง  เรื่องนี้อาจต้องปรึกษาสูตินรีแพทย์ เพื่อวางแผนการแก้ไขหากจำเป็น

เรียบเรียงโดย: กองบรรณาธิการ   
แหล่งข้อมูล: www.womenshealthmag.com
ภาพประกอบ: www.istockphoto.com

อ้วนในวัยกลางคน เกิดขึ้นได้อย่างไรเป็นคำถามที่หลายคนสงสัย โดยเฉลี่ยแล้วคนอเมริกันน้ำหนักเพิ่มขึ้นมา 30 ปอนด์ตอนที่พวกเขาอายุ 50 ปี สถิติน้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้นนี้เกิดขึ้นได้แม้ในคนส่วนใหญ่ที่บริโภคน้อยลง บรรดานักวิจัยเองก็ทราบมานานแล้วว่าการลดน้ำหนักมีแนวโน้มยากขึ้นในช่วงอายุ 30 – 40 ปี ซึ่งเป็นช่วงเริ่มต้นวัยกลางคน และการออกกำลังกายก็ให้ผลน้อยลงด้วย

อ้วนในวัยกลางคนเกิดขึ้นได้อย่างไร

นักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกันได้พบข้อพิสูจน์ว่า มีการเปลี่ยนแปลงทางชีววิทยาในช่วง ซึ่งสามารถอธิบายถึงเรื่องการที่น้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นมาในช่วงวัยกลางคน ในการศึกษากับสัตว์ทดลอง โดยพวกเขาพบว่าเอนไซม์ตัวหนึ่งที่เรียกว่า ดีเอ็นเอ-พีเค (ดีเอ็นเอ-ไคเนสโปรตีนชนิดที่ไม่อิสระ) ทำให้ระบบเผาผลาญอาหารทำงานช้าลง ทำให้ไขมันยากต่อการเผาผลาญ

และยังได้ค้นพบว่า กล้ามเนื้อของพวกหนูและลิงไม่มีอาการแสดงถึงการทำงานของดีเอ็นเอ-พีเคเลยจนกว่าจะถึงช่วงครึ่งอายุขัย (วัยกลางคน) ของมัน และเมื่อถึงจุดนั้น การทำงานของเอนไซม์ตัวนี้ก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

การทำให้เอนไซม์ ดีเอ็นเอ-พีเค ลดลง จะช่วยเพิ่มการเผาผลาญไขมันได้หรือไม่

เพื่อที่จะหาคำตอบนี้ นักวิจัยได้ใช้ยาตัวหนึ่งเพื่อหยุดการทำงานของเอนไซม์ตัวนี้ พอป้อนอาหารไขมันสูงเข้าไป เจ้าหนูอ้วน ๆ ที่ได้รับยาก็ไม่มีน้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นมากเท่ากับหนูตัวอื่นและยังได้รับการป้องกันโรคเบาหวานชนิดที่ 2  อีกทั้งยานี้ยังได้เพิ่มระดับความสมบูรณ์ของหนู ซึ่งอยู่ในช่วงครึ่งอายุขัยและมีภาวะที่อ้วนเกินอีกด้วย

สภาพแวดล้อมในปัจจุบันมีสิ่งยั่วยุให้เกิดภาวะน้ำหนักเกินมากมาย และขาดการออกกำลังกายในช่วงวัยกลางคนโดยพื้นฐานก็รูปแบบการใช้ชีวิตที่ไม่ดี แต่การศึกษาเรื่องนี้แสดงให้เห็นว่ามีแบบแผนทางพันธุกรรมรูปแบบหนึ่งที่ถูกขับเคลื่อนโดยเอนไซม์ที่ทำงานมากผิดปกติ ซึ่งทำให้เกิดการเพิ่มน้ำหนักตัวและการขาดศักยภาพในการออกกำลังกายในวัยกลางคน

การค้นพบเกี่ยวกับความอ้วนในวัยกลางคนในครั้งนี้ พบเพียงในสัตว์เท่านั้นและยาชนิดนี้ก็ยังไม่ได้นำไปทดสอบในมนุษย์โดยตรง ดังนั้นจึงอาจจะไม่ได้ผลกับมนุษย์ก็ได้หรือไม่ก็อาจจะเกิดผลข้างเคียงที่น่าอันตราย จนกว่าจะมีการตอบคำถามเหล่านี้ เราควรตระหนักว่าไม่มียาวิเศษใดที่จะป้องกันไขมันรอบเอวที่มากับวัยกลางคนได้ ทางที่ดีเพียงคุณปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์สำหรับการกินอาหารอย่างถูกต้อง ออกกำลังกายอยูเสมอ ก็จะคุมน้ำหนักตัวได้ไม่ยากเกินไป

เรียบเรียงโดย : กองบรรณาธิการ
แหล่งที่มา : www.newsinhealth.nih.gov
ภาพประกอบจาก :  www.unsplash.com

รู้สึกเหนื่อยตลอดเวลา อาจไม่ใช่เรื่องแปลกนักเพราะมีคนเป็นจำนวนมากที่รู้สึกเช่นนั้น มีงานวิจัยที่ระบุว่าผู้ใหญ่ถึง 1 ใน 3 นอนหลับพักผ่อนไม่เพียงพอ แต่ก็ยังต้องไปทำงานหรือทำธุระต่าง ๆ ในชีวิตประจำวัน เราสามารถแก้ไขอาการอ่อนเพลีย และไม่ทำให้รู้สึกเหนื่อยตลอดอีกต่อไป

คำถามแรกที่คุณมักถามตัวเองคือ “ทำไมฉันถึงรู้สึกเพลียตลอดเวลา” และ “ฉันจะแก้ไขการอ่อนเพลียนี้ได้อย่างไร” คำตอบคือ เพราะคุณพักผ่อนไม่พอนั่นเอง และทางแก้ไขก็คือ จัดตารางชีวิตเสียใหม่

โดยให้เวลาตัวเองเปลี่ยนพฤติกรรมเสี่ยงทีละน้อย เช่น ลดเวลาทำงาน ลดการพบปะสังสรรค์กับเพื่อน ๆ ลง หาเวลาส่วนตัวสำหรับพักผ่อน นอนหลับจริง ๆ ไม่ใช่นอนเล่นมือถือบนเตียงจนเช้า หรือดูซีรีส์จนสว่างคาตา เพิ่มเวลานอนหลับให้มากยิ่งขึ้น การนอนหลับให้พออาจต้องสร้างบรรยากาศในห้องนอนที่เอื้อต่อการนอนหลับ  แต่หากทำสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดแล้วก็ยังคงรู้สึกเหนื่อยตลอดเวลาอยู่ ก็ลองสำรวจตัวเองดูว่าคุณมีพฤติกรรมผิด ๆ เหล่านี้หรือไม่

• ดื่มน้ำน้อยเกินไป การดื่มน้ำน้อยเกินไปทำให้เลือดในร่างกายข้นและไหลเวียนช้า ทำให้ออกซิเจนเข้าสู่เซลล์ต่าง ๆ ในร่างกายได้น้อยลง และทำให้รู้สึกอ่อนเพลีย
• ไม่ได้กินอาหารเช้า เพราะอาหารเช้าช่วยเติมพลังงานให้กับร่างกายและสมอง ทำให้สมองของเราทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพตลอดทั้งวัน ทำให้รู้สึกเหนื่อยง่าย
• กินอาหารขยะ (Junk food) มากเกินไป อาหารเหล่านี้เกือบทุกชนิดมีน้ำตาล ไขมัน โซเดียม และคาร์โบไฮเดรตสูงมาก
• ดื่มแอลกอฮอล์ช่วง 3 ชั่วโมงก่อนนอน ทำให้ฮอร์โมนอดรีนาลีนในร่างกายสูงขึ้น ร่างกายจึงตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา
• ดูโทรทัศน์ อ่านหนังสือ หรือรับข่าวสารเรื่องเครียด ๆ ก่อนเข้านอน ข้อมูลเหล่านี้จะยังติดอยู่ในสมอง ส่งผลให้จิตใจไม่สงบ ฝันร้าย และนอนไม่หลับได้
• เล่นมือถือ แท็บเล็ตก่อนนอนมากเกินไป เพราะแสงสว่างจากหน้าจอจะทำให้นาฬิกาชีวิตปรวนแปรได้
  และยังทำให้สายตาเสียอีกด้วย
• มีความเครียดในการทำงานและชีวิตประจำวันสูง การมีหน้าที่รับผิดชอบสูงมาก ๆ อาจทำให้อ่อนเพลียทั้งกายและใจ อาจทำให้รู้สึกเหนื่อยตลอดเวลา ลองใช้วิธีแก้ไขด้วยการพยายามปล่อยวาง ผ่อนคลาย และฝึกสมาธิให้จิตใจปลอดโปร่งขึ้น

หากมั่นใจแล้วว่านอนหลับ พักผ่อนเป็นเวลานาน แต่ตื่นนอนแล้วก็ยังรู้สึกอ่อนเพลียอยู่ คุณควรไปปรึกษาแพทย์เพราะนั่นอาจเป็นอาการของโรคบางอย่าง เช่น ภาวะหยุดหายใจขณะหลับ เป็นภาวะที่มีการหยุดหายใจเป็นระยะ ๆ หรือมีการหายใจตื้น ๆ สลับกับการหายใจที่เป็นปกติในระหว่างที่นอนหลับ อาจเป็นเพียงไม่กี่วินาทีหรืออาจยาวเป็นนาทีก็ได้ โดยมักเกิด 5 – 30 ครั้งหรือมากกว่าในเวลา 1 ชั่วโมง ส่งผลให้นอนหลับได้ไม่เต็มที่และอ่อนเพลียในตอนเช้า เกิดจากอุดกั้นทางเดินหายใจจากการคลายตัวของกล้ามเนื้อช่วงลำคอ หรือความหนาของเนื้อเยื่อผนังคอในผู้ที่มีน้ำหนักเกิน การหยุดหายใจขณะหลับทำให้ระดับออกซิเจนในเลือดลดลง ส่งผลให้สมองได้รับออกซิเจนไม่เพียงพอ และไม่ได้พักผ่อนเต็มที่ วิธีแก้ไขเบื้องต้นคือพยายามนอนตะแคง หลีกเลี่ยงการนอนหงาย งดแอลกอฮอล์และบุหรี่ก่อนนอน รวมถึงลดน้ำหนักหากน้ำหนักเกิน โดยแพทย์จะแนะนำการรักษาการหยุดหายใจขณะหลับที่เหมาะสม

แต่สำหรับคนทั่ว ๆ ไปที่ไม่มีภาวะผิดปกติทางสุขภาพ  การแก้ไขที่มักได้ผลเสมอ คือ การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมในชีวิตประจำวันนั่นเอง นอกจากนั้นควรหาวิธีให้ตัวเองนอนหลับพักผ่อนอย่างเต็มที่ อาจดื่มนมอุ่น ๆ ก่อนนอนเพื่อช่วยให้หลับง่ายขึ้น เพราะในนมมีทริปโตเฟนซึ่งช่วยในการผลิตเมลาโทนิน ซึ่งช่วยให้หลับง่ายและหลับลึกขึ้น เพิ่มการกินไข่ขาวและเมล็ดฟักทองซึ่งมีทริปโตเฟนสูงเช่นกัน งดการดูหนัง ฟังเพลง อ่านหนังสือ หรือทำงานบนเตียงนอน และผ่อนคลายจิตใจด้วยการทำสมาธิ กำหนดหายใจเข้าออก เมื่อจิตใจสงบแล้ว ร่างกายก็จะผ่อนคลายทำให้นอนหลับง่ายในที่สุด

เมื่อทราบแล้วว่า การรู้สึกเหนื่อยตลอดเวลาส่งผลกระทบต่อชีวิตประจำวัน และวิธีแก้ไขอาจง่ายดายมากโดยเริ่มที่ตัวคุณเอง ดังนั้นอย่าปล่อยให้ความอ่อนเพลียบั่นทอนร่างกายและจิตใจ รีบแก้ไขเสียตั้งแต่วันนี้ แล้วประสิทธิภาพในการใช้ชีวิตของคุณจะเพิ่มขึ้นอย่างแทบไม่น่าเชื่อ

เรียบเรียงโดย : กองบรรณาธิการ
แหล่งข้อมูล : www.prevention.com
ภาพประกอบ : www.unsplash.com